Psychologia a przewidywanie zachowań.

Śmieszy mnie to, kto u nas w domu podejmuje decyzje. Niby wszyscy tacy dojrzali, wszystko wiedzą, a nie mogą podjąć najprostszej decyzji o wyjeździe czy podjęciu leczenia. I wtedy co? Wszystko, cała odpowiedzialność spada na niedojrzałą i nieodpowiedzialną Alex. Co dziwne, czasem już mnie słuchają. Cóż, każdy musi się na własnej skórze przekonać, że moje przeczucie myli mnie niezwykle rzadko, a można nawet rzec, że nigdy mnie nie myli. Nawet dziś to ja podjęłam decyzję o wyjeździe do Częstochowy, ale tuż przed samym wyjazdem dopadło mnie dziwne przeczucie, że coś będzie nie tak. Ale skoro już wszystko było przygotowane, więc co… jedziemy. Nie było to jakieś silne przeczucie, więc postanowiłam o niczym nie mówić. Jednak już dojeżdżając do samej Częstochowy najpierw była straszna zamieć śnieżna, później te korki i problemy ze znalezieniem adresu. A na koniec, kiedy już byliśmy na miejscu, pani, z którą się umówiliśmy spóźniła się prawie godzinę. Rodzice już zwątpili. Chcieli wracać. No ale skoro już przejechaliśmy taki kawał to ostatecznie zgodzili się zaczekać. Niby to spóźnienie nic wielkiego, ale moi rodzice mają tendencję do wyolbrzymiania problemów, więc można uznać, że moje przeczucie się sprawdziło.

W ogóle doszłam ostatnio do takiego wniosku, że wszystkie zachowania można psychologicznie przewidzieć. Oczywiście, jeśli się wie pewne rzeczy o osobie, której zachowanie chce się przewidzieć. Co np? Hmm. Znak zodiaku danej osoby. Zapytacie co to ma wspólnego z zachowaniem czy psychologią? Ano coś jednak ma. Nie zagłębiałam się jak dotąd w cechy wszystkich znaków zodiaku, ale te, które znam mogę stanowczo stwierdzić, że się sprawdzają. Oczywiście występowanie tych cech jest związane również w jakiś sposób z wychowaniem i otoczeniem w jakim człowiek się wychował. Cechą typową dla barana jest jego upór, dla ryby szczerość i umiejętność porozumienia z ludźmi, dla koziorożca - pracowitość.

Co jeszcze trzeba wiedzieć, żeby przewidzieć zachowania? Trzeba chociaż raz z daną osobą porozmawiać. Trzeba wiedzieć czy dana osoba jest jedynakiem czy może ma rodzeństwo (starsze czy młodsze). Możliwe też, że niektórzy ludzie, którzy dłużej interesują się tematem i mają więcej kontaktu z innymi są w stanie po samej rozmowie poznać czy ktoś jest jedynakiem czy też nie. Jedynacy mają dosyć specyficzny sposób podejścia do wielu spraw, aczkolwiek są wyjątki i zawsze można się pomylić.

A co jeśli coś szwankuje i nasze przewidywania się nie sprawdzają? Co to oznacza? Hmm. Wg moich obserwacji przyczyną takiego stanu rzeczy są jakieś zaburzenia w psychice osoby, której zachowania chcemy przewidzieć. Ja osobiście boję się takich przypadków. Dlaczego się boję? Bo boję się ludzi, kiedy nie jestem w stanie przewidzieć choćby jednego ich ruchu. Może to trochę dziwne, ale tak jest. Jak na razie spotkałam tylko jedną taką osobę i uważam ją za trochę niezrównoważoną, ale traktuję ją normalnie, jak gdyby nigdy nic. Znajomych proszę o niedoszukiwanie się podtekstów i szukanie wśród siebie osoby, o której mówię. I tak tej osoby nie znajdziecie tak łatwo, a możecie tylko wysnuć błędne wnioski doszukując się dziwnych cech u siebie czy innych.