Praca w święta?

Nawiązując do tematu, który został dziś poruszony na godzinie wychowawczej… święta to święta. Powinny być to dni wolne. Powinniśmy mieć czas na chwilę zastanowienia, odnowienia więzi rodzinnych. Tymczasem wielokrotnie zdarza się, że Wielki Czwartek czy Wielki Piątek są normalnym dniem pracującym dla sporej ilości osób. Ok, wiem, że nie wszyscy są katolikami i muszą obchodzić “nasze” święta, ale skoro już Polska jest uznawana za kraj katolicki to może powinno się do tego stosować i uszanować te dni. Świąteczne dni.

Triduum Paschalne to trzy doby. Wszystko zaczyna się w czwartek wieczorem. Wtedy to rozpoczyna się pierwsza doba. I wtedy właśnie powinno się zacząć świętować. Tymczasem wiele osób jest w tym czasie zmuszonych iść do pracy. Obowiązki ponad wszystko. Religia, święta, odpoczynek, spotkania z rodziną etc nie zarobią na jedzenie, prąd… na życie. W zamian za to wolnym dniem jest “lany poniedziałek”. Czy słusznie? Hmm. To również jest kwestia sporna.

Patrząc na to wszystko trochę inaczej… wydaje mi się, że wraz z biegiem czasu ludzie (nie tylko w Polsce) odchodzą od wiary i takiego tradycyjnego spędzania świąt. Wśród młodzieży coraz to łatwiej spotkać można ateistów niż osoby głęboko wierzące, co dawniej było nie do pomyślenia. Często zamiast spędzać święta w rodzinnym gronie ludzie wybierają wycieczki zagraniczne etc. Jednak z drugiej strony, im ludzie starsi, tym bardzo przywiązują wagę do tradycji i sposobu obchodzenia świąt. Może po prostu tęsknią za dzieciństwem? Za ciepłem domowego ogniska, kiedy to wspólnie z rodziną w dobrych nastrojach siedzieli przy stole i zacieśniali więzy rodzinne.

Cóż, wg mnie dzisiejszy świat za bardzo goni za pieniądzem. Dosłownie “wyścig szczurów”. Ważniejsze są pieniądze, praca, samochód, bogato wyposażony dom niż zdrowie, miłość, przyjaźń. Obecne przyjaźnie to raczej przyjaźnie z rozsądku. Bo tak wypada. No tak, w niedzielę czy od święta do kościoła też czasem wypada pójść. Wszystko na pokaz. A świat schodzi na psy. Tyle w tym temacie ode mnie.