Kiedy umrę Kochanie… « Widocznie niewidoczna

Kiedy umrę Kochanie…

Kiedy umrę Kochanie
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem smutnym

Czy mnie wtedy przygarniesz
ramionami ogarniesz ?
naprawisz co popsuł los okrutny

Często myślę o Tobie
często myślę do Ciebie
głupie listy - w nich miłość
głupie listy - w nich uśmiech

potem w piecu je chowam
płomień skacze po słowach
nim spokojnie w popiele nie uśnie

patrząc w płomień Kochanie
myślę - co też się stanie
z moim sercem miłości głodnym

a Ty nie pozwól przecież
żebym umarł(a) w świecie
który ciemny jest który
ciemny jest i chłodny

Kiedy umrę Kochanie
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem smutnym

Czy mnie wtedy przygarniesz ?
ramionami ogarniesz
naprawisz co popsuł los okrutny

Często myślę o Tobie
często myślę do Ciebie
głupie listy - w nich miłość
głupie listy - w nich uśmiech

A Ty nie pozwól przecież
żebym umarł(a) w świecie
który ciemny jest który
ciemny jest i chłodny

Janusz Radek “Kiedy umrę Kochanie”

Ten wpis został dodany 8 marzec, 2008 o 12:11 przed południem i widnieje w Miłość, music with tags głód, głód miłośc, janusz, kiedy umrę, kochanie, list, listy, los, Miłość, piec, płomień, radek, sen, serce, słowa, słońce, uśmiech, śmierć. Możesz śledzić odpowiedzi do tego wpisu poprzez RSS 2.0 You can leave a response, or trackback from your own site.

ad. Powiedział/a:
29 kwiecień, 2008 @ 4:22 pm
chcialabym tylko powiedziec dla wszystkich ktorzy mysla teraz ze janusz radek pisze boskie teksty ze jest to wiersz haliny poswiatowskiej, ktory zostal praktycznie niezmieniony, poza chyba dwoma slowami. pozdrawiam:)